Τι γυρεύει μια πάπια πεκίνου στη νήσο Κύπρο?

Ένα πρόγραμμα του φίλου μας Jaime Oliver σχετικά με τον τρόπο παρασκευής της παραδοσιακής κινέζικης πάπιας Πεκίνου καθώς και η αγάπη μας για το συγκεκριμένο πιάτο, μας έβαλε στο τρυπάκι να φτιάξουμε τη δική μας τραγανή πάπια Πεκίνου! Συνοδεία λοιπόν στην πάβλοβα της προηγούμενης ανάρτησης ήταν η πιο κάτω πάπια. Μια πανεύκολη συνταγή με την οποία σίγουρα θα εντυπωσιάσετε σε οποιοδήποτε γιορτινό ή μη τραπέζι.

Υλικά:
1 πάπια ολόκληρη (2,5 κιλά περίπου)
αλάτι
1 κγ πιπέρι
1 κγ πάπρικα
1 κγ τζίντζερ (φρέσκο και αποξηραμένο)
1 κγ κόκκινο καυτερό πιπέρι
1 κγ αρτυσιά (κύμινο) λίγο βούτυρο

Εκτέλεση:
1. Το προηγούμενο βράδυ πλένουμε με καυτό νερό την πάπια και την στεγνώνουμε με χαρτί κουζίνας μέσα έξω πολύ καλά.
2. Φτιάχνουμε ένα μείγμα με όλα τα μπαχαρικά και αλείφουμε με αυτά την πάπια.
3. Αφήνουμε την πάπια ολιβραδύς στο ψυγείο σε κλειστό ή καλυμμένο δοχείο.
4. Την επόμενη μέρα βγάζουμε τη πάπια από το ψυγείο και την αφήνουμε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου.
5. Ψιλοκόβουμε το φρέσκο τζίντζερ και το βάζουμε στην κοιλιά της πάπιας και αλείφουμε την πάπια παντού με βούτυρο.
6. Τοποθετούμε την πάπια με το στήθος προς τα πάνω σε σχάρα και κάτω από τη σχάρα βάζουμε ταψί για να στάζουν τα λίπη.
7. Ψήνουμε στο φούρνο στους 200 C για 45 λεπτά περίπου και ακολούθως ξαναλείφουμε με βούτυρο και γυρίζουμε την πάπια με την κοιλιά προς τα κάτω.
8. Συνεχίζουμε το ψήσιμο μέχρι να ψηθεί καλά η πάπια (περίπου 1 ώρα ακόμα).
9. Αφού ψηθεί η πάπια και έχει κρυώσει αρκετά ώστε να μπορούμε να την χειριστούμε, αφαιρούμε όλο το κρέας και το ψιλοκόβουμε ενάντια στις ίνες σε λεπτά στικς.
10. Σερβίρουμε με σως hoisin και στικς από φρέσκο κρεμμυδάκι και αγγουράκι πάνω σε ειδικές πίτες από ρυζάλευρο.

Coq au vin de la campagne cypriote!!!

Σύνοδος 3η.

Φαγώθηκε η Ζέτα να μαγειρέψουμε κανένα πιάτο με κρέας να χαρεί το στομαχάκι μας γιατί τελευταία το ρίξαμε στα επιδόρπια. Βέβαια, η εισήγησή της δεν ήταν τυχαία αφού είχε κατά νου τι ακριβώς ήθελε να μαγειρέψουμε … έτσι θυμήθηκε οut of the blue μια εκδρομή που πήγε στο Καρπενήσι όταν ήταν φοιτήτρια (ωραία χρόνια!) και έφαγε κόκορα με χυλοπίτες και από τότε της έμεινε απωθημένο καθώς δεν αξιώθηκε κανείς να της το ξαναμαγειρέψει! Κόκορας it is then.gr!

Ο τίτλος μας παραπέμπει κατ’ ευφημισμό και μόνο στη γαλλική κουζίνα καθώς εμείς μαγειρέψαμε τον κόκορά μας με την κλασική ελληνική συνταγή! Κάποια στιγμή θα κάνουμε και την αυθεντική γαλλική συνταγή, έτσι για να έχουμε να συγκρίνουμε...

Κόκορας αλανιάρικος (και μεθυσμένος) με χυλοπίτες!

Χρόνος προετοιμασίας: 20 λεπτά
Χρόνος ψησίματος στο μάτι: 1 ώρα
Χρόνος ψησίματος στο φούρνο: 20 λεπτά
Μερίδες: 5

Υλικά:

• 1/2 κόκορας 1.300 γραμμάρια
• 1 ποτήρι κρασί μαυροδάφνη (και λίγο παραπάνω!)

• 4 κουταλιές ελαιόλαδο (να γεμίσει τον πάτο της κατσαρόλας)
• 500 ml νερό
• 1 κουτί ντοματάκια αποφλοιωμένα και λιωμένα
• 1 κουταλιά ντοματοπελτέ
• 3 μέτρια ψιλοκομμένα κρεμμύδια
• 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
• 1 κουταλάκι γλυκού χοντρό αλάτι
• λίγο κανονικό αλάτι και πιπέρι
• 2 δαφνόφυλλα
• 1 ξύλο κανέλας
• 5-6 κόκκους μπαχάρι & γαρύφαλλο
• Λίγο αλεύρι
• ½ κιλό χυλοπίτες

• Αναρή ή κεφαλοτύρι(προαιρετικά)

Εκτέλεση:

- Πλένουμε τον κόκορα και τον κόβουμε σε μερίδες και τον στραγγίζουμε.

- Ζεσταίνουμε το λάδι στην κατσαρόλα και σωτάρουμε τον ελαφρώς αλευρωμένο κόκορα και από τις δύο πλευρές. Τον βγάζουμε σε πιατέλα και προσθέτουμε τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια και το σκόρδο και τα σωτάρουμε να μαλακώσουν λίγο (να ‘ιδρώσουν’ που λένε και στο Master Chef!).

- Ξαναβάζουμε τον κόκορα και αφού προσθέσουμε τα μπαχαρικά σβήνουμε με το κρασί. Αφού εξατμιστεί το οινόπνευμα, ρίχνουμε την ντομάτα και τον πελτέ διαλυμένο στο νερό. Σκεπάζουμε με το καπάκι και μόλις αρχίσουν να βράζουν, χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να σιγοψηθεί για 1 ώρα περίπου μέχρι να μαλακώσει το κρέας.

- Όταν το κρέας είναι έτοιμο το βγάζουμε από την κατσαρόλα και σουρώνουμε αν θέλουμε το ζουμάκι (για παν ενδεχόμενο π.χ κανένα κοκαλάκι, μπαχαρικά κ.λπ.). Εμείς βαρεθήκαμε και δεν το κάναμε πάντως... άσε που από το σουρωτήρι δύσκολα περνάει όλη η νοστιμιά (λέγε με κρεμμυδάκι-ντοματάκι).

- Προθερμαίνουμε το φούρνο και ρίχνουμε σε ένα ταψί τον κόκορα το ζουμάκι και τις χυλοπίτες και προσθέτουμε λίγο νεράκι αν χρειάζεται (ζεστό για να μην αλλάξουμε τη θερμοκρασία του κρέατος) και ψήνουμε για άλλα είκοσι λεπτά.

- Προσθέτουμε τριμμένη αναρή ή κεφαλοτύρι ή τίποτα για τους περίεργους που δεν τρώνε τυριά...

ΥΓ.1 Είχαμε όρεξη χθες και κάναμε και σαλάτα και γλυκό, θα σας πω περισσότερα αύριο!
ΥΓ.2 For the record: Η Μαίρη το έπαιζε άρρωστη και δε βοήθησε καθόλου (άντε, ελάχιστα στο πλύσιμο των πιάτων) και αφού έφαγε καλά καλά τον κόκορα την πήρε ο ύπνος και στον καναπέ...Η Ζέτα, όμως, έδωσε ρέστα! Έτσι για να μη δημιουργούνται εντυπώσεις (π.χ. φυγόπονη κ.λπ.!!!!!!!!)

Bon Appétit

Θα μας πάρουν με τα γιαούρτια...

Από τότε που γνώρισα το γιαούρτι, λάτρεψα τις συνταγές με κρέμα γάλακτος! Πώς; Τί; Πάμε πάλι απ'την αρχή...

Προ Επιστήμης εποχή (ίσως και λίγο κατά τη διάρκεια), είχα την κρέμα γάλακτος ψηλά στις γευστικές μου απολαύσεις. Παχιά, κρεμώδης σάλτσα... what more could a foodie want? Κι αφού όλα έβαιναν καλώς και φορτωνόμουνα θερμίδες διαρκώς (για σουξεδάκι το βλέπω το ποστ) μπήκε στη ζωή μου το γιαούρτι. Το γιαούρτι όχι σαν σνακ ή σαν συνοδευτικό, αλλά το γιαούρτι ως συστατικό. Αυτό ήταν! Με το μαγικό ραβδάκι μου και την αντικατάσταση ενός και μόνο συστατικού σε μια συνταγή, γίνονται όλα πιο ελαφριά και κάποιες φορές ακόμη πιο νόστιμα! Σ' αυτό το πνεύμα λοιπόν, και αφού κοντεύουν να μου βγάλουν τραγούδι που αντικαθιστώ όλες τις κρέμες με γιαούρτι, η Ζέτα Προντάκσιονς παρουσιάζει:

Κοτόπουλο με γιαούρτι και κάρυ

Για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε... η αυθεντική συνταγή είναι όντως με γιαούρτι... αλλά αυτό έφτιαξα προχτές - αυτό σας παρουσιάζω! Όλα τα προηγούμενα ήταν απλά μια εισαγωγή (αν και απόλυτα αληθινά)... Το φαγητό αυτό γίνεται εύκολα, σχετικά γρήγορα και με υλικά που συνήθως έχουμε στην κουζίνα μας έτσι κι αλλιώς! Ο μέγας δοκιμαστής έγλυφε τα δάκτυλα του και η σκυλίτσα τα μουστάκια της (με παράπονο που δεν της αφήσαμε).

Υλικά (για 4 άτομα):

1 κοτόπουλο σε κομμάτια

2 κ.σ. ελαιόλαδο του παππού (κάνει και του εμπορίου)

2-3 πράσινες πιπεριές ψιλοκομμένες

2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα

1 κ.σ. κάρυ (ή και παραπάνω αναλόγως γούστου)

1 κύβο λαχανικών

2 ποτήρια νερό

2 κ.σ. γιαούρτι 2%

Εκτέλεση:

1. Βάζουμε το λαδάκι σε μια φαρδιά κατσαρόλα και το αφήνουμε ίσα να ζεσταθεί. Ναι, 2 κ.σ. ελαιόλαδο είναι υπεραρκετές για να κάνουμε τη δουλειά μας! Ίσα-ίσα να καλυφθεί ο πάτος της κατσαρόλας.

2. Ρίχνουμε το κοτοπουλάκι στην κατσαρόλα και το αφήνουμε να κακαρίσει, τουτέστιν να ροδοκοκκινίσει από όλες τις πλευρές. Ο λόγος που τσιγαρίζουμε το κοτοπουλάκι είναι για να ενισχύσουμε τη γεύση του - υπάρχει και μια θεωρία που λέει ότι τσιγαρίζοντάς το θωρακίζεις μέσα τους χυμούς του και παραμένει πιο ζουμερό but lets not get in to that at the moment.

3. Βγάζουμε το κοτοπουλάκι σε ένα πιάτο και ρίχνουμε πρώτα τις πιπεριές (που θέλουν λίγο παραπάνω) και μετά τα κρεμμύδια. Ναι, στο ίδιο λάδι - είναι αρκετό λέμε! Τιπ: όσο πιο "χοντροκομμένα" είναι τα λαχανικά μας τόσο πιο έντονη θα είναι η γεύση τους στο end product.

4. Αφού ξανθίνουν τα κρεμμύδια κι οι πιπεριές μας, ξαναβάζουμε μέσα το κοτόπουλο, ρίχνουμε από πάνω 1 κ.σ. κάρυ, 2 ποτήρια ζεστό νερό και ένα κύβο λαχανικών. Κλείνουμε την κατσαρόλα με το καπάκι και τα αφήνουμε να ψηθούν σε μέτρια φωτιά για 20 λεπτά. Αν η κατσαρόλα δεν είναι αντικολλητική (η δική μου δεν είναι) ανοίγουμε κάθε τόσο και ανακατεύουμε για να μην μας κολλήσει.

5. Λογικά, μετά τα 20 λεπτά θα το έχει πιεί σχεδόν όλο το ζουμί του (δε θέλουμε να το πιεί όλο) και τότε ρίχνουμε τις 2 κ.σ. γιαούρτι και ανακατεύουμε καλά να πάει παντού και να γίνει ένα ομοιογενές μίγμα. Το αφήνουμε στη φωτιά για ακόμη μερικά λεπτά μέχρι να πήξει λίγο η σάλτσα μας (όσο πικτή μας αρέσει).

6. Σερβίρεται τέλεια με μακαρόνια ή ρύζι!

Θερμίδες: περίπου 220 kcal / μερίδα (1/4 κοτόπουλο)

Αν προσθέσεις και ένα φλιτζάνι μακαρόνια και μια σαλατίτσα είσαι περίπου στις 440 Kcal και έχεις ένα υπέροχο πλήρες γεύμα!

Bon appétit!

Υ.Γ.1 Είπαμε ότι μας αρέσει να μαγειρεύουμε και χώρια δεν είπαμε;

Υ.Γ.2 Η κουτάλα στη Μαίρη...